Kiedy przed 700 laty sylwetki nowo powstałych miast charakteryzowały potężne wieże kościołów, nikomu nie przyszłoby do głowy nazwać te nadmorskie tereny wypoczynkowymi. Morze było wyłącznie drogą transportową, a życie na wybrzeżu nie należało do najłatwiejszych.
Kilkaset lat później nad tymi samymi miastami wciąż górowały potężne wieże kościołów. Ale podążanie drogą wzdłuż wybrzeża stało się nie tylko bardziej interesujące niż kiedykolwiek, jest to także forma wypoczynku. Możemy na niej podziwiać nie tylko różnorodną linię wybrzeża, ale także spotkać wiele świadectw zmiennych lasów tego regionu. Przeszłość staje się nieomal wyczuwalna, można jej dotknąć w wąskich uliczkach i na placach średniowiecznych miast, w cieniu imponujących katedr i ratuszy, w nadmorskich krajobrazach czy targanym sztormem morzu.
Podróżujący szlakiem mają wyjątkową okazję poznać niecodzienne krajobrazy, spokojne wioski, bezkresne morze i jego wybrzeże, wysokich lotów obiekty kulturalne i gastronomiczne, wywierające ogromne wrażenie stare zespoły miejskie, spotykać podczas odpoczynku i relaksu, aktywnego spędzania czasu, budowle pochodzące z czasów, kiedy wieże z czerwonych cegieł, osiągające wysokość 100 i więcej metrów, były nie lada sensacją.
